NatuurijsZweden - Blog

NatuurijsZweden - Blog

Stralende zaterdag

ReisverslagenPosted by Wichert van Engelen Sat, January 14, 2017 21:21

Vanochtend naar de eerste speed-tour van Dala Active Skaters. Net als de techniektraining en (rustige) tourtocht later op de dag, open voor iedereen. (voor de speed-training verwacht men wel dat je redelijk snel kunt schaatsen en het leuk vindt om – ook op natuurijs – echt op snelheid te trainen.

Dit jaar vraagt men zowel voor de speed-training als voor de rustige toertocht aan niet-leden van D.A.S. om een winterlidmaatschap van € 10 af te sluiten, waardoor je gelijk tijdens de tocht verzekerd bent.

Omdat ik meedeed aan de éérste speed-tour van het seizoen, werd ik het eerste winterlid van Dala Active Skaters. Binnenkort krijg ik een mooie lidmaatschapskaart thuis in de bus ;-)

De speed-tour wordt begeleid door Christian Andersson, de schaatser die zoveel foto´s voor NatuurijsZweden aanlevert. Hij houdt wel van een vroege start, dus ook vandaag moest ik vroeg mijn bed uit, snel ontbijten (gezellige drukte in de ontbijtzaal, want een grote groep competitie-langlaufers was aanwezig), en naar mijn gevoel voor dag en dauw naar het ijs. Iets over negen kwam de zon net over de lage heuvels heen.

De thermometer gaf -13 aan, maar boven het ijs is het altijd nog wel een paar graden kouder. Zeker op de stukken waar het lang bleef schaduwen was het flink kouder: mijn neusharen begonnen direct te bevriezen. Ik had wel rekening gehouden met lage temperaturen en daarom drie lagen op de benen en vijf lagen op het lijf (waaronder twee schaatsjackies). Maar telkens even stilstaan voor een foto, en vooral telkens je handschoenen daarvoor uittrekken, maakte het tot laat op de dag echt fris.

Al snel kwamen er meer mensen op het ijs. Zo vroeg vóór de Runn Winter Week vooral Zweedse schaatsers. Dat valt toch altijd op. Niet alleen dat ze stokken bij zich hebben, maar vooral dat ze schaatsen alsof ze aan het langlaufen zijn. Het gaat soms erg hard, maar het is zichtbaar dat het veel energie kost (en mijn armen zouden ontploffen als ik telkens zoveel kracht moest zetten).

De techniektraining van Dala Active Skaters, later op de ochtend, trekt dan ook steeds meer lokale schaatsers. Ongeacht het type schaatsen waarmee je schaatst, de techniektraining is erop gericht je meer het zwierige, links-rechts verplaatsende, valbeweging in plaats van been-duwende, schaatsen te leren.

Na de techniek-training rij ik met de groep mee met de wekelijkse rustige toertocht. Voor het eerst (dat ik het merk) is het wat drukker op het ijs. Nog steeds zouden we het in Nederland opvallend stil noemen, maar het mooie weer op een weekend-dag en het feit dat alleen de blauwe baan al is geveegd, maakt dat er wat meer mensen op het ijs zijn.

Het is leuk om te zien: alle leeftijden, evenveel vrouwen als mannen, Zweedse schaatsen, hockeyschaatsen en noren, met en zonder stokken, met kinderwagens, sleetjes, honden en een enkele fiets.

Thomas (de DAS-schaatser die de tour begeleidt) nodigt mij na afloop uit voor de ‘fika’. Koffie met wat lekkers. Dat doen we in het restaurant van de Framby Udde: een centraal gelegen hotspot voor koek-en-zopie. Het is goed te merken dat Thomas al flink aan noren gewend is: beschermers onder en naar boven klunen. Dat is een bijzonder ongebruikelijk gezicht bij de Zweden: bij de Zweedse schaatsen klik je je ijzers gewoon af, en de Zweden die op noren schaatsen, doen de schaatsen na een ritje uit en trekken hun schoenen aan. Thomas vertelt dat hem nog goed bijstaat hoe wij – alweer enkele jaren geleden – bij Storsund naar het meertje Ösjön wilden oversteken. Een weggetje van ongeveer een kilometer. Ik had tijdens dat ritje geen beschermers bij me, maar dat hele stuk over de weg (op sokken??) lopen, leek me geen goed plan. Gelukkig was er een smalle landtong die je al klunend zou kunnen oversteken. En dus introduceerde ik de Hollandse manier van klunen als je je beschermers bent vergeten: op handen en knieën.


Na de fika rijden we naar dat net genoemde Ösjön. Omdat de groene baan naar Storsund nog niet geveegd is, gaan we er naar toe met de auto.

Ösjön heeft een heel ander karakter dan Runn. Het meer is een stuk kleiner en is daardoor veel minder weids. Het is omringd door bos en cultuurgronden met veel boerderijen en vakantiehuizen er omheen. Een leuke, mooie en afwisselende omgeving.


De geveegde baan is maar liefst 8 km lang. Onder normale omstandigheden een stuk minder dan de 35 – 50 km die op Runn worden geveegd. Maar op Runn is tot nu toe alleen de blauwe baan geveegd. Dat heeft te maken met de vroege sneeuwval. De sneeuw drukt het ijs naar beneden en daar waar het ijs niet sterk genoeg is, komt het water omhoog. De laag vastgevroeren sneeuw die hierdoor ontstaat is nog zwaarder en ook lastiger weg te halen. Later zie ik op de ijskaart die in het hostel hangt waar de schoen wringt. De banen die nog geveegd moeten worden, gaan allemaal over een als zwak ijs aangegeven stuk (rood geacceerd op de kaart hieronder), of over een breuklijn (rode lijn).

Gelukkig zorgen de huidige temperaturen ervoor dat waarschijnlijk eind volgende week de andere banen geveegd worden. (op de website en Facebook zal ik dit direct melden).


Voor Nederlandse schaatsers is Ösjön ook om een andere reden een stuk interessanter geworden: direct aan het ijs is er vanaf dit seizoen een koek-en-zopie. Bij de Ornässtugan (een historisch Zweeds huis) is in de weekeinden een café geopend. Aan de zuidkant kun je op een terras zitten waar schotten je uit de wind houden. De schapenvachten op de stoelen zorgen dat je ook bij lage temperaturen lekker buiten kunt zitten.

Al met al was het een stralende schaatszaterdag.

Voor morgen is er weer zon voorspeld! Morgenavond meer.