NatuurijsZweden - Blog

NatuurijsZweden - Blog

Maart in Zweden: de kunst van het ijsmaken

Schaatsen op natuurijsPosted by Wichert van Engelen Mon, March 06, 2017 18:43

Vanochtend moesten we alweer afscheid nemen van het ijs. En wat een ijs!

De wind waait om de oren, de sneeuw stuift op. Prachtige sneeuwduinen, wervelsneeuw over het ijs, zon in het gezicht, glitterende ijsblokken, sneeuwmozaieken en prachtig glad ijs.

De week dooi heeft het ijs meer dan goed gedaan. Vanaf eergisteren ligt er een stevig pakjes sneeuw op het ijs. Waar dat gisteren nog een dikke laag losliggende sneeuw was, is dat ondertussen goed ingeklonken: lastiger om doorheen te rijden, maar zeer fotogeniek.

De Zweden hebben mazzel met het ijs. Wat het weer ook is, als er een keertje niet geschaatst kan worden, duurt dat nooit langer dan een paar dagen. De banen worden eigenlijk alleen gesloten als doorschaatsen het ijs zou vernielen. Zoals schaatsen door een laag dubbel-is. Als de ijsschotsen daarna aanvriezen, valt er bijna niet meer overheen te schaatsen.

Na een dooiperiode is het ijs juist mooier. Zelfs als er een laag sneeuw op ligt. De sneeuw dempt de temperatuurwisselingen voor het ijs. Als de sneeuw vlak na de dooi valt, duurt het wel wat langer voordat de veegmachines de baan op kunnen (het over-is groeit niet snel aan met de beschermlaag van sneeuw), maar het ijs eronder is perfect.


De scheuren die ouder ijs altijd heeft, zijn door de dooiwaterlaag en de gedempte temperaturen allemaal verdwenen. Schaatsen in de vierde maand van het seizoen, en geen scheuren!

Gisteren schaatsten we door de sneeuw heen. Spiegelglad ijs eronder, dus het hindert niet dat je niet ziet waar je schaatst. Vandaag aan we daarom nog een keer over de gele baan. Hele stukken waren schoongeblazen. Op sommige stukken bleek de sneeuwrand van het sneeuwschuiven voldoende om meters breed naast de baan het ijs brandschoon te maken.

Een enkele keer bleken de bandensporen van een quad of sneeuwscooter zoveel lucht te bevatten dat een schaats er goed in wegzakte.


Bij de kruising van de gele en groene baan wachtte ons een verrassing: de groene baan was geveegd. Op naar het zuiden, op naar Storsund. Windje mee: vliegen over het ijs.


Een gewaarwoording: kilometers over donker, knetterhard ijs, windje in de rug. Alleen letten op je techniek, brede en eindeloos lange slagen. Een grande finale van onze 5 daagse schaatstrip (het verhaal van de tegen-de-wind-terugweg bespaar ik u ;-)