NatuurijsZweden - Blog

NatuurijsZweden - Blog

Just checking the ice

ReisverslagenPosted by Wichert van Engelen Tue, December 27, 2016 20:34

Vroeg uit de veren. Strak 8 uur naar het ontbijt. Om 9 uur staan we op het ijs. Ondanks de officiële -7 graden, voelt het toch wat kouder aan. Het mist een beetje en het is een betoverend gezicht. Verse sneeuw van gistermiddag, alle bomen zwaar berijpt, her en der wat eilandjes met bomen die uit de mist opdoemen en verder is alles oneindig wit.

Gelukkig waren de mannen van de veegploeg nog vroeger op dan wij, dus de baan bij Falun zelf is al geveegd. Om het ijs te verkennen, rijden we eerst het kleine rondje, de blauwe baan: 5,5 km. Het ijs is wel heel anders dan vorig jaar. De sneeuw heeft flink toegeslagen. Sneeuwijs en slechts her en der een stuk zwart ijs. En waar het ijs zwart is: veel scheuren. Dit is wel erg echt natuurijs. Niet zo heel veel genieten van het prachtige weidse uitzicht, maar vooral naar het ijs kijken. Ik zet zelfs mijn bril niet af om wat meer ontspannen te rijden, want ik hou de scheuren en de stukken opgevroren sneeuw toch graag een beetje in de smiezen. Al tijdens het laatste stukje van het inrijden worden we gefilm door de organisatie van de Runnijsweken.(als het goed is staan we ergens op Youtube, alleen hebben we geen idee waar ;-)

Bij de Framby Udde zien we de mannen van de Runn Winter Week die we vorig jaar ontmoetten snel na elkaar. Het weerzien is hartelijk. Ulf begint gelijk enthousiast te vertellen over alle leuke dingen die de komende week gepland zijn, en vertelt dat hij gehoord heeft dat een of andere idiote Nederlander van plan is om de volgende week 200 km te gaan rijden in 1 dag!

Na het eerste inrijrondje gaan we op weg naar Storsund. De baan is iets anders geveegd dan vorig jaar, maar het is wel allemaal herkenbaar. Er zijn weinig mensen op het ijs en de natuur blijft geweldig. Maar het ijs is wel even slikken. Eigenlijk kom je bijna geen slag in je ritme. Elke slag heeft een andere timing nodig, telkens opnieuw moet je corrigeren. Een enkele val zonder veel schade zorgt er wel voor dat je vervolgens weer een half uur wat minder ontspannen rijdt.


We timen onze tocht naar Storsund. Komende zondag, tijdens de klassieke Ornäsrännet moeten we dit stuk immers vier keer afleggen. Lekker ontspannen rijden we het in ruim een half uur af. 35 minuten over ruim 10 km: dat kan slechter. We komen terug bij de Framby Udde en lopen Tom tegen het lijf. Hij gaat met een stel collega’s ’s middags de bedrijfs-estafetterace schaatsen. Snel maken we een afspraak: morgenochtend om 10 uur rijden we een stukje op met de lokale schaatsers die we gemakshalve de Falun-gang noemen. Het zal ons benieuwen. Die jongens trainen het hele jaar door op skeelers en zijn sinds vorig jaar bepaald niet minder snel geworden. Dat wordt morgen nog aanpoten. En dat terwijl we het ijs nou niet bepaald geschikt vinden voor het snelle werk. Ik neem me in ieder geval voor om dit keer niet in volle vaart te gaan filmen ;-)

De tweede keer dat we naar Storsund gaan, besluiten we om er een beetje tempo in te zetten. Eens even kijken hoe we overmorgen de marathon kunnen rijden op dat stuk. We rijden flink door en zijn toch wel enigszins onaangenaam verrast als blijkt dat we er in plaats van 35 minuten nu 30 minuten over doen. Het blijkt opnieuw dat schaatsen een technische sport is en dat meer energie niet noodzakelijkerwijs betekent dat je ook echt veel sneller gaat. Van Storsund terug rijden we weer een normaal tempo en dat blijkt 32 minuten te kosten. We hebben ondertussen onze ambities voor de marathon komende zondag scherp gezet: als we de rit onder de twee uur rijden, zijn we dik tevreden.

De rest van de dag is ietwat ‘traditioneel’: goulashsoep in de Framby Udde, nog een keertje op en neer naar Storsund. Nu is de baan gelukkig niet alleen geschoven maar ook gebezemd. Je ziet de scheuren beter en de stukken zwart ijs nodigen uit tot een wat langere slag.

Na 84 km stappen we ’s middags van het ijs. In het hostel is het kijken naar de mailtjes, snoepen, boodschappen doen, en vervolgens de dag afsluiten met het schrijven van een blog, onder het genot van wat wijn en toastjes. Morgen familiedag op het ijs: een Zweeds buitenfeest.